Zielnik UMCS na Polskiej Mapie Infrastruktury Badawczej. Kolekcja liczy blisko 400 tysięcy okazów

Decyzję o wpisaniu Zielnika UMCS na Polską Mapę Infrastruktury Badawczej podjęło Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego. To potwierdzenie naukowego znaczenia kolekcji oraz jej wartości dla badań prowadzonych w kraju i za granicą.

Lubelski Zielnik został uwzględniony we wniosku dotyczącym Polskich Kolekcji Przyrodniczych – Infrastruktury Badań Bioróżnorodności. Dokument przygotowało 19 jednostek naukowych z całej Polski, współpracujących w ramach Krajowej Sieci Informacji o Bioróżnorodności. Koordynatorem przedsięwzięcia był Uniwersytet Warszawski.

Ze strony UMCS za przygotowanie wniosku odpowiadały dr hab. Joanna Czarnecka, prof. UMCS, oraz dr hab. Małgorzata Wrzesień, prof. UMCS, reprezentujące Katedrę Botaniki, Mykologii i Ekologii UMCS.

Strategiczna infrastruktura dla polskiej nauki

Wpis na Polską Mapę Infrastruktury Badawczej wzmacnia pozycję Instytutu Nauk Biologicznych UMCS i podkreśla znaczenie zgromadzonych w Lublinie zasobów.

– To ważne wyróżnienie potwierdza rangę zgromadzonych w uniwersytecie zasobów i ich znaczenie dla współczesnych badań naukowych. Obecność kolekcji na Polskiej Mapie Infrastruktury Badawczej wzmacnia pozycję Instytutu Nauk Biologicznych UMCS jako ośrodka dysponującego unikatową bazą do prowadzenia badań, a dla całego uniwersytetu stanowi potwierdzenie posiadania strategicznej infrastruktury badawczej o znaczeniu krajowym i potencjale międzynarodowym. Wpis na Mapę nie oznacza automatycznego finansowania, ale stanowi ważny argument potwierdzający strategiczny charakter kolekcji i wzmacniający uzasadnienie dla ich ochrony, utrzymania, modernizacji i dalszego rozwoju. Jednym z najważniejszych kierunków rozwoju jest pełna digitalizacja zbiorów – cyfrowe odwzorowanie okazów oraz połączenie ich z danymi taksonomicznymi, lokalizacyjnymi i historycznymi. Pozwoli to szerzej udostępniać zasoby UMCS naukowcom w Polsce i za granicą oraz włączać je w międzynarodowy obieg danych o różnorodności biologicznej, m.in. poprzez GBIF – wyjaśnia prof. Małgorzata Wrzesień.

Digitalizacja umożliwi naukowcom analizowanie okazów bez konieczności bezpośredniego dostępu do zbiorów. Połączenie cyfrowych odwzorowań z informacjami o klasyfikacji, miejscu zebrania i historii poszczególnych materiałów zwiększy również ich przydatność w międzynarodowych projektach badawczych.

Blisko 400 tysięcy okazów z różnych części świata

Kolekcje botaniczne i mykologiczne UMCS obejmują łącznie blisko 400 tysięcy okazów. Wśród nich znajdują się materiały typowe, mające szczególne znaczenie dla identyfikacji i opisywania gatunków, a także okazy zgromadzone podczas licznych ekspedycji naukowych.

Zbiory zawierają materiały pochodzące między innymi z Arktyki, Mongolii, Madagaskaru oraz Ukrainy. Były one tworzone i rozwijane przez kolejne pokolenia botaników i mykologów.

Okazy dokumentują różnorodność biologiczną oraz zmiany zachodzące w środowisku na przestrzeni dziesięcioleci. Dzięki temu stanowią cenne źródło informacji dla badań nad systematyką, taksonomią, ekologią i biogeografią.

Kolekcje mogą być również wykorzystywane do analizowania skutków zmian klimatu, przemian flory i mykobioty, a także w badaniach związanych z ochroną przyrody. Wpis na Polską Mapę Infrastruktury Badawczej ma pomóc w dalszym zabezpieczaniu, modernizowaniu i rozwijaniu tych zasobów.

fot. archiwum Katedry Botaniki, Mykologii i Ekologii UMCS